Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
Dlaczego czułam się zawsze sama wśród ludzi? Zmuszałam się do kontaktów z nimi, prowadziły do tego okoliczności, ale mimo najlepszej woli strach zawsze zwyciężał i po krótkiej walce rzucałam się do ucieczki. Kiedy byłam znowu sama, ogarniały mnie zupełnie inne uczucia. Zaczynałam cierpieć z powodu samotności i opuszczenia i nie mogłam znieść myśli o tym, że przyjaciele dyskutują, bawią się, śmieją, dzielą się swoimi radościami i przyjemnościami. A przecież sama unikałam tych cudownych, czarodziejskich rejonów, bo wydawało mi się, że są otoczone drutem, przez który przepuszczono prąd elektryczny dla ochrony przed włamywaczami i że i tak nie będę mogła się dostać do środka. Że więc nie warto robić wysiłku. A przecież marzyłam o możliwie najintensywniejszym życiu, chciałam poznać prawdziwy smak życia, śmiać się i płakać, być całowaną na oczach wszystkich; dostawać kwiaty, chodzić pod rękę, patrzeć przez okno na ruch uliczny... 
— Anais Nin Dziennik 1931-34
Reposted frombeinthe beinthe

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl